- موشن: هر نوع حرکت فیلم یا عکس یا نوشته روی صفحه.
- مچ کات: عبارت است از اتصال صحنهٔ بعدی با صحنهٔ قبلی بهطوریکه باهم جور باشند.
- ملودرام: به هر فیلمی که دارای ابعاد عاطفی است اطلاق میگردد. البته ملودرام گاه دارای پیرنگهای سیاسی یا اجتماعی نیز میگردد.
- منشی صحنه:کسی است که جزئیات هر نما از قبیل شمارهٔ سکانس ونما، لباس و آرایهٔ بازیگران، وضعیت اشیای صحنه، جهت نگاه و حرکت بازیگران، موقعیت آنها درصحنه وکلا نقشهٔ دقیق هر صحنه با تمام اجزایش را یادداشت میکند تا در تداوم فیلمبرداری که معمولاً بر اساس تداوم صحنههای سناریو صورت میگیرد، صحنههای مرتبط به هم به گونهای درست برداشت شوند وهنگام تدوین مشکلات ارتباط صحنهها و نماهای تداومی ایجاد نشود.
- موسیقی متن: موسیقی ویژهای که برای فیلم با توجه به مشخصههای مضمونی و ساختاری آن توسط آهنگساز نوشته میشود.
- مونولوگ: گفتگو باخود که نقطهٔ مقابل دیالوگ یعنی گفتگو با یکدیگر است.
- موویلا: میزی که روی آن فیلم ۳۵ یا۱۶میلیمتری برش و تدوین میشود. این میز دارای صفحهٔ نمایشگری است که راشها را نشان میدهد تا متصدی تدوین بتواند براساس آن کارکند. در کارهای ویدئویی و دیجیتالی، باکس تدوین نامیده میشود.
- میزانسن: عبارت است از چیدن عناصر جلوی دوربین فیلمبرداری از قبیل بازیگران و حرکت دوربین.
- میکس کردن: در دو حالت کاربرد دارد اول ترکیب چند تصویر باهم ویا انتخاب تصویر نهایی ازسوی کارگردان تلویزیونی که ازسوی چند دوربین به دستگاه میکس میآید و دومی ترکیب باندهای سهگانه وچند گانه گفتگو ی بازیگران، صدای محیط افکت و موسیقی را با هم به صورت یک باند و صدای واحد میگویند.
- نئورئالیسم: نئورئالیسم معرف نوعی سینمای مردمی است که اوج آن در ایتالیا است. در واقع نئورئالیسم در هر کشوری به این معناست که با حفظ اصالت و پایبندی به واقعگرایی، باید از تمام ظرفیت هنری و تکنیکی یک رسانهٔ هنری، به ویژه سینما بهره گرفت. آغازگران سینمای نئورئالیسم در ایتالیا بزرگانی چون «دیسکا» و «فلینی» بودند.
- نگاتیو: فیلم منفی، در فیلمهای عکاسی و سینمایی در حین فیلمبرداری و عکاسی از این نوع فیلم استفاده میکنند.
- نما: همان کلمه پلان یا شات است. با منظره نیز اطلاق میشود
- نمای از روی شانه (Over shoulder): نمایی که در آن دوربین از بالای شانه و پشت یکی از دو طرف گفتگو، صورت دیگری را نشان میدهد. این نما بیشتر در صحنههای گفتگو به کار میرود.
- نمای تعقیبی: نمایی است که همگام با حرکات موضوع، آن را درکادر میگیرد. به عبارت دیگر سوژهٔ فیلمبرداری در این نما تعقیب میشود.
- نمای تمام قد، لانگ شات: نمایی است که در آن سرتاپای پیکر در کادر گرفته شود. ممکن است این پیکر جسم یا انسان باشد.
- نمای خیلی درشت (اکستریم کلوز آپ): نمایی که از اجزای یک شی درفاصلهٔ بسیار نزدیک گرفته میشود، مثل نمای چشم.
- نمای خیلی دور (اکستریم لانگ شات): نمایی بسیار دور از یک موضوع به شکلی که تمام اشیاء پیرامون آن به صورت ریز درکادر باشد.
- نمای دور (لانگ شات): نمایی که مانند نمای تمام قداست و مقداری از پیرامون آن نیز آشکار است.
- نمای دونفره (توشات): نمایی که در آن نیم تنهٔ دونفر درکادر باشد.
- نمای شلوغ (کرودشات): نمایی است که پر از جمعیت و ازدحام آدمهاست و بیشتر در فیلمهای حماسی یا تاریخی به کار میرود.
- نمای شیشهای (گلاس شات): گلاس شات یکی از حقههای سینمایی است. بدین ترتیب که بخشی از صحنه روی شیشه نقاشی میشود و بعد از آن فیلمبرداری میکنند مثلاً فیلم پل قدیمی که بخشی از آن تخریب شده وقرار است شکل قبل از خرابی آن ابتدا نشان داده شود، با نقاشی روی شیشه کامل میشود و بعد از آن فیلمبرداری میکنند.
- نمای کرین: نمایی که با دوربین روی کرین (جرثقیل ویژه) گرفته میشود. به نمای کرین نمای جرثقیلی نیز گفته میشود.
- نمای لایی (اینسرت): نمایی درشت از جزئیات یک شی که موقعیت خاصی درروند قصه دارد، مثل کلید، تلفن و…
- نمای نزدیک (کلوز آپ): نمایی درشت و نزدیک از چهره را میگویند.
- نمای دیدگاه (P.O.V): نمایی است که صحنه را از دیدگاه یا دریچهٔ دید یکی از شخصیتهای فیلم نشان میدهد.
- نمای واکنشی: به نمایی گفته میشود که قبل از دیده شدن رویداد، تأثیرات آن را در چهره و رفتار شخصیتهای فیلم میبینیم.
- نریشن: صدای گوینده که روی تصاویر مستند پخش میشود و موضوع رو دنبال میکند.
- نور اصلی (کی لایت): منبع نوری است که حین فیلمبرداری از صحنه، از آن بهره میگیرند. شدت آن بیشتر از بقیه نورهااست وجهت نور صحنه را تعیین میکند.
- نورپایین: نوری که از پایین به چهرهٔ بازیگران به ویژه در فیلمهای ترسناک، تابانده میشود.
- نورپردازی: نور پردازی یکی از اصلیترین کارهایی است که پیش از فیلمبرداری انجام میگرد. طراحی نور، متناسب با نوع صحنه صورت میگیرد و دیدگاه هنری طراح نور با مشارکت فیلمبردار و کار گردان اجرا میشود.
- نورپرداز سایه روشن: نور پردازی ویژهای که تاریکی و نماهای سایه دار در آن برجسته است. این نوع نورپردازی بیشتر درگونهٔ فیلم ترسناک و سیاه یا نوآور برای القا حس دلهره به کار میرود.
- نور تنگستن: نوری است که به وسیله منبع الکتریکی (نور مصنوعی) لامپ تنگستن روشن شود. قرمزی این نور بیشتر است و درجه حرارت آن ۳۴۰۰ کلوین میباشد.
- نور روز (دی لایت): نوری است که از منبع خورشید مستقیم یا غیرمستقیم به صحنه بتابد. کلوین نور روز ۵۶۰۰ است.
- نور پشت (بک لایت): نوری است که از بالای صحنه برای جداسازی موضوع ازپس زمینه تابانده میشود.
- نورپردازی سه نقطهای: نورپردازی در فیلمها معمولاً ازسه جهت صورت میگیرد: نور پشتی که از پشت موضوع تابانده شده، نور اصلی ویک نور ضعیف تر برای پوشاندن سایهها.
- نور فرعی (فیل لایت): (نور مکمل) نوری است که نسبت به نور اصلی ضعیف است و برای پوشش دادن سایهها و نیز نقاطی که نور اصلی آنها را پوشش نداده به کار میرود.
- نور موجود: نور طبیعی محیط را نور موجود میگویند.
- نور موضعی: نوعی نورافکن که از پشت عدسی نور را درمحلی متمرکز میکند.
- نوفه: معادل فارسی کلمه آمبیانس است که عبارت است از صدای محیط.
- وایپ (جاروکردن): وایپ به جلوهای تصویری گفته میشود که طی آن با حرکت خطی مشخصی، صحنهٔ قبلی تدریجاً جای خود را به صحنهٔ بعدی میدهد. وایپ از شیوههای قدیمی نقطهگذاری سینمایی است و امروزه کمتر از آن استفاده میشود.
- وله: تصاویر میان برنامه که با موسیقی همراه است و معمولاً برای جداکردن بخشها یک برنامه ترکیبی وایجاد تنفس اجرامیشود و از ۳۰ ثانیه بیشتر نمیبا شد.
- وضوح (فکوس) :منظور وضوح تصویراست و نقطه مقابل تارمی باشد. وضوح تصویر از طریق حلقه روی لنز تنظیم میشود.
- ویزور (منظره یاب) :همان عدسی چشمی میباشد و در دوربینهای امروزی دیجیتالی علاوه برویزور صفحه مانیتور نیز جهت راحتی کار تعبیه شدهاست.
- هنری: صفتی است برای آثار یا بازیگران شاخصی که برگزیده و گزیده کارند. مشخصه اصلی آنها اندیشه ورزی و اندیشهسازی است.
- یک پارچگی: بیانگر میزان و درجهٔ ارتباط عناصر و اجزاء مختلف فیلم است که درخدمت بیان موضوع است و تأثیرگذاری بیشتراست.